Κένυα: Are u happy?

Κάθισα στο πλατύσκαλο του φράχτη που χώριζε την αμμουδιά της παραλίας με τον κήπο που έμενα εκείνο το καλοκαίρι. Έχωσα τα πόδια μου στην υγρή άμμο που είχε ποτιστεί από την άμπωτη και ένιωσα ότι ο ορίζοντας κοιτούσε τα μάτια μου και όχι το αντίστροφο. Πέρα μακριά στο reef σκάγανε εκκωφαντικά κύματα που η ηχώ τους τραγούδαγε στα αυτιά μου, ενώ ο νοτιάς τρύπωνε στο ανοιχτό μου πουκάμισο παίζοντας ευχάριστα με το δέρμα μου. Είχα μια νότα αλατιού στα ξεραμένα χείλη μου που μου θύμιζε τη δίψα αλλά η νωχέλεια του απομεσήμερου ήταν δυνατότερη. Εξάλλου όλες μου οι αισθήσεις τούτη την ώρα ήταν γεμάτες, ποιος ο λόγος να τις απαρνηθώ;

Το μελαψό παλικάρι έκανε προς το μέρος μου και ήρθε έκατσε δίπλα μου:

– Mzungu (Λευκέ), θέλεις να αγοράσεις λίγα φιστίκια κάσιους;

Θάθελα να δυσανασχετήσω γιατί σχεδόν κατέβασε όλους τους διακόπτες μου αλλά ευγενικά του αρνήθηκα.

– Έχω ανάγκη λίγα λεφτά, μου είπε.

– Δεν έχω πάνω μου χρήματα, του είπα.

– Δεν πειράζει, θα περιμένω να πας να φέρεις.

– Με σκοτώνεις, του λέω. Βαριέμαι αφόρητα να σηκωθώ από δω.

– Δε πειράζει, μου λέει. Μπορώ να ρθω αργότερα σε 1-2 ώρες να μου τα δώσεις.

– Τώρα με ξανασκοτώνεις! Φέρε να φάμε τα φιστίκια, του λέω. Μας χάλασες το όνειρο, μας έριξες και ένα κουβά νερό από πάνω και δε φτάνει αυτό αλλά θες να μας σκουπίσεις και με συρμάτινο γάντι!

Ο νεαρός λύθηκε στα γέλια!

– Mzungu, έχεις πολύ πλάκα, μου έκανε. Πρέπει να είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος! Είσαι;;;;;

– Εσύ, του λέω, είσαι;

– Αν είχα μου λέει λίγα λεφτά να πάρω…

– Άστο του λέω, δεν είσαι!

– Μα ούτε που άκουσες τι θέλω να πάρω!

– Αφού κάτι σου λείπει, του λέω, σίγουρα δεν είσαι ευτυχισμένος.

– Και συ;

– Ακόμα χειρότερα εγώ! Μου λείπουν ένα σωρό πράγματα και έχω και χίλιες άλλες επιθυμίες!

– Κρίμα μου λέει. Αν δεν είστε εσείς οι λευκοί ευτυχισμένοι, τότε τι να πούμε εμείς…

Ανταλλάξαμε μερικές ακόμα κουβέντες, πήγα σπίτι και έφερα τα χρήματα για τα κάσιους, αποχαιρετιστήκαμε και προσπάθησα άδοξα να επανέλθω στην πρότερη νιρβάνα.

Μετά από κάμποσες μέρες, ο Φίλιπ όπως λεγόταν το παλικάρι, ξαναπέρασε από το φράχτη. Καθόμουνα από μέσα, κάτω από μια φοινικιά και γελαστός όπως ήρθε προς το μέρος μου, έκανε μια κίνηση φόβου πως πέφτει κάτι απ’ το δέντρο. Πετάχτηκα σαν αιλουροειδές, αν έκρινα απ τα βροντερά γέλια του Φίλιπ, φοβούμενος ότι κάποια καρύδα έρχονταν συστημένη στο κεφάλι μου. Δεν ήταν υπερβολή πως συχνά –πυκνά οι καρύδες-βόμβες σκάγανε στην άμμο. Η αυλή ήταν γεμάτη από δαύτες.

– Είμαι ευτυχισμένος που σε βλέπω, μου είπε, λυμένος στα γέλια από τη φάρσα που μου σκάρωσε!

– Και γω το ίδιο του, είπα! Αν και θα προτιμούσα η καρύδα, αν έπεφτε, να έπεφτε στο κεφάλι σου!

– Γελάσαμε…. ε τότε μου λέει… είμαι ευτυχισμένος… είσαι ευτυχισμένος… άρα τι καθόμασταν και συζητάγαμε τις προάλλες;

– Λέγαμε, του απάντησα, ότι πριν χιλιάδες χρόνια οι παππούδες μας ήταν μια χαρά στις σπηλιές και στις παραλίες, δεν είχαν επιθυμίες, όλα ήταν κοινά, άντρες, γυναίκες, παιδιά… Βέβαια αρρώσταιναν… Πεθαίνανε γρήγορα και άδοξα αλλά αδερφέ όσο ζούσαν… ζούσαν! Ολοκληρωτικά!

– Mzungu! Σ’ έχει βαρέσει ο ήλιος μας νομίζω, γέλασε ο Φίλιπ.

– Κοίτα να δεις! Για να είναι τα πράματα έτσι πάει να πει δε μπορούσε να είναι αλλιώς!

– Μπορεί να είναι αλλιώς! Αν εσείς οι λευκοί βοηθήσετε, αν εμείς ξυπνήσουμε τότε θα σταματήσει η πείνα μας, θα σταματήσουμε να χάνουμε τα παιδιά μας για νερό η για μια αρρώστια της πλάκας. Μπορεί!

– Φίλιπ, αν συμβούν αυτά πάει να πει ότι έτσι είναι να γίνουν τα πράματα. Αν ο καθένας ξυπνήσει πάει να πει ότι η εγρήγορση πέτυχε, εμείς ωριμάσαμε και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς….

– Ω! mzungu να πίνεις κανένα καφέ την ώρα που συνήθως περνάω γιατί αυτά που μου λες νομίζω τα βλέπεις στον ύπνο σου! Έχεις χρόνο και σκέφτεσαι. Εγώ σκέφτομαι φαγητό, σελίνια να στείλω τα παιδιά μου σχολείο και να φτιάξω ένα δωμάτιο ακόμα γιατί δεν χωράμε εκεί που μένουμε.

– Έχεις δίκιο Φίλιπ! Όταν περνούν από μπροστά σου πράγματα και καταστάσεις που δεν σ’ ενδιαφέρουν δεν τους δίνεις σημασία. Είσαι ευτυχής. Αν δε σε νοιάζουν τα κοσμήματα καρφί δε σου καίγεται ότι και να φοράει ο φίλος σου. Αν δε σε νοιάζουν τα λουλούδια ούτε που δίνεις σημασία στον όμορφο κήπο που έχει ο γείτονας. Έλα ντε όμως που κάτι σου αρέσει και όταν δεν το έχεις, ζηλεύεις και παλεύεις γι αυτό όσο κι αν είναι ανόητο για κάποιον άλλο.

– Mzungu συνέχισε τον ύπνο, πρόσεχε όμως μην σου έρθει καμιά καρύδα στο κεφάλι. Απ’ την άλλη ίσως σου έκανε καλό αυτή η καρύδα!
Γελάσαμε δυνατά και φάγαμε από ένα μάνγκο που είχε φέρει ο Φίλιπ. Το μάνγκο σίγουρα με συνέφερε και αποχαιρετιστήκαμε.

– Ο Φίλιπ συνέχισε να έρχεται αρκετά απομεσήμερα, να χαριτολογεί και να με πειράζει για κανένα τέταρτο και μετά να συνεχίζει το δρόμο του ψάχνοντας να πουλήσει τα κάσιους.

Πέρασε την τελευταία φορά ένα ερημικό μεσημέρι πολύ ζεστό να με αποχαιρετήσει γιατί θα έφευγε για αρκετό καιρό να βοηθήσει στο χωριό τα πεθερικά του σε αγροτικές δουλειές όπως συνήθιζε κάθε χρόνο.
– Mzungu θα φύγω για καιρό μου είπε. Είσαι ευτυχισμένος και δεν το καταλαβαίνεις μου είπε! Όταν θα γυρίσω ελπίζω να μην σε βρω σε κανένα νοσοκομείο με σπασμένο κεφάλι απ’ τις καρύδες!

Γέλασα και του έσφιξα το χέρι.

– Καλή τύχη Φίλιπ, θα μου λείψει η πλάκα και τα πειράγματα σου!
Ο Φίλιπ απομακρύνθηκε. Στεναχωρέθηκα που δε θα τον έβλεπα για καιρό.

Γύρω ήταν ερημικά. Λιγοστές φιγούρες νωχελικές διέσχιζαν την παραλία κάτω από τον λαμπρό ήλιο.

Το νερό της πλημμυρίδας κάλυψε τις πατούσες μου, ένιωσα ότι ο ορίζοντας κοιτούσε τα μάτια μου ακόμα πιο διεισδυτικά. Πέρα μακριά στο reef σκάγανε τα εκκωφαντικά κύματα και πάλι η ηχώ τους τραγούδαγε στα αυτιά μου, ενώ ο νοτιάς χάιδευε για μια φορά ακόμα το δέρμα μου. Είχα τη νότα του αλατιού στα χείλη μου που μου θύμιζε πάντα τη δίψα. Η τελευταία σκέψη που παιχνίδισε στο μυαλό μου ήταν η πιθανή πτώση μιας καρύδας αλλά γρήγορα ξεθώριασε. Εξάλλου όλες μου οι αισθήσεις τούτη την ώρα ήταν γεμάτες, ποιος ο λόγος να τις απαρνηθώ;

Μπορεί να σας αρέσει επίσης...

1 Απάντηση

  1. Ο/Η Panos λέει:

    you are happy mzungu and you dont know it…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *